Czym jest BPC-157?

BPC-157 to pentadekapeptyd, czyli peptyd złożony z 15 aminokwasów połączonych w jeden łańcuch. Otrzymuje się go w drodze syntezy chemicznej. Nazwa nawiązuje do większego białka macierzystego, BPC, które badacze z Zagrzebia opisali w ludzkim soku żołądkowym. Nie wykazano, by sam BPC-157 występował w organizmie jako odrębna cząsteczka.

Cząsteczka w liczbach

Cztery z 15 pozycji zajmuje prolina, w tym trzy z rzędu blisko początku łańcucha. Odcinki bogate w prolinę są odporne na wiele enzymów rozkładających białka. Może to być jeden z powodów, dla których twórcy opisują BPC-157 jako wyjątkowo stabilny, również w soku żołądkowym, choć niezależnych potwierdzeń tego twierdzenia jest niewiele.

Co dzieje się z nim w organizmie

Najbardziej szczegółowe badanie losów tej cząsteczki opublikował w 2022 roku zespół z Chin w czasopiśmie Frontiers in Pharmacology. U szczurów i psów stwierdzono, że:

• bardzo szybko znika z krwi, a jego okres półtrwania wynosi poniżej 30 minut;
• po wstrzyknięciu domięśniowym do krążenia trafiało około 14–19% dawki u szczurów i około 45–51% u psów;
• jest rozkładany na małe fragmenty i pojedyncze aminokwasy, które opuszczają organizm głównie z moczem i żółcią.

Wiele efektów opisywanych u zwierząt wydaje się trwać dłużej niż ten krótki okres półtrwania. Badacze nie potrafią jeszcze tego wyjaśnić, a porównywalnych danych u ludzi nie ma.

Mechanizmy sugerowane przez badania laboratoryjne

Doświadczenia na komórkach i zwierzętach wskazują na kilka szlaków. Żaden z nich nie został potwierdzony u ludzi:

• Nowe naczynia krwionośne. Badanie z 2017 roku w Journal of Molecular Medicine wykazało, że BPC-157 zwiększał ilość VEGFR2 – receptora napędzającego wzrost naczyń – i uruchamiał szlak sygnałowy Akt-eNOS w komórkach śródbłonka. U szczurów z ograniczonym przepływem krwi w tylnej kończynie nowe naczynia tworzyły się szybciej.
• Komórki ścięgien. W 2011 roku badacze z Tajwanu opisali w Journal of Applied Physiology, że fibroblasty ścięgien pod wpływem BPC-157 szybciej się rozrastały, lepiej znosiły stres i szybciej migrowały, za pośrednictwem białek FAK i paksyliny.
• Tlenek azotu. Grupa z Zagrzebia opublikowała wiele prac sugerujących, że BPC-157 oddziałuje z układem tlenku azotu, który pomaga regulować napięcie naczyń i ochronę tkanek.
• Inne sygnały. Przeglądy wspominają też o wpływie na receptory hormonu wzrostu, przekaźniki zapalne oraz układy dopaminy i serotoniny, zwykle na podstawie pojedynczych badań.

Razem te koncepcje opisują cząsteczkę, która mogłaby wspierać naprawę tkanek poprzez lepsze ukrwienie i ruch komórek. To hipotezy oparte na badaniach na zwierzętach i komórkach, a nie ustalone fakty o ludzkim organizmie.

Najważniejsze punkty

• BPC-157 to syntetyczny fragment z 15 aminokwasów pochodzący z większego białka soku żołądkowego.
• U szczurów i psów znika z krwi w mniej niż pół godziny.
• Proponowane mechanizmy dotyczą wzrostu naczyń, migracji komórek i tlenku azotu.
• Wszystko to pochodzi z badań przedklinicznych; danych u ludzi praktycznie brak.