Τι είναι το BPC-157;

Το BPC-157 είναι πενταδεκαπεπτίδιο, δηλαδή πεπτίδιο από 15 αμινοξέα ενωμένα σε μία αλυσίδα. Παρασκευάζεται με χημική σύνθεση. Το όνομα παραπέμπει σε μια μεγαλύτερη μητρική πρωτεΐνη, το BPC, που οι ερευνητές του Ζάγκρεμπ περιέγραψαν στο ανθρώπινο γαστρικό υγρό. Δεν έχει αποδειχθεί ότι το ίδιο το BPC-157 υπάρχει στον οργανισμό ως αυτοτελές μόριο.

Το μόριο σε αριθμούς

Τέσσερις από τις 15 θέσεις είναι προλίνη, οι τρεις διαδοχικές κοντά στην αρχή. Τα τμήματα πλούσια σε προλίνη αντέχουν σε πολλά από τα ένζυμα που διασπούν τις πρωτεΐνες. Αυτός μπορεί να είναι ένας λόγος για τον οποίο οι δημιουργοί του περιγράφουν το BPC-157 ως ασυνήθιστα σταθερό, ακόμη και στο γαστρικό υγρό, αν και οι ανεξάρτητες επιβεβαιώσεις είναι λίγες.

Τι συμβαίνει σε αυτό μέσα στον οργανισμό

Η πιο λεπτομερής μελέτη για την τύχη αυτού του μορίου δημοσιεύθηκε το 2022 από κινεζική ομάδα στο περιοδικό Frontiers in Pharmacology. Σε αρουραίους και σκύλους διαπιστώθηκε ότι:

• εξαφανίζεται πολύ γρήγορα από το αίμα, με χρόνο ημιζωής κάτω από 30 λεπτά·
• μετά από ενδομυϊκή ένεση, περίπου 14–19% έφτασε στην κυκλοφορία στους αρουραίους και περίπου 45–51% στους σκύλους·
• διασπάται σε μικρά θραύσματα και μεμονωμένα αμινοξέα, που αποβάλλονται κυρίως με τα ούρα και τη χολή.

Πολλές επιδράσεις που περιγράφονται σε ζώα φαίνεται να διαρκούν περισσότερο από αυτόν τον σύντομο χρόνο ημιζωής. Οι ερευνητές δεν μπορούν ακόμη να το εξηγήσουν και δεν υπάρχουν συγκρίσιμα δεδομένα σε ανθρώπους.

Μηχανισμοί που υποδεικνύουν οι εργαστηριακές μελέτες

Τα πειράματα σε κύτταρα και ζώα δείχνουν προς αρκετές οδούς. Καμία δεν έχει επιβεβαιωθεί σε ανθρώπους:

• Νέα αιμοφόρα αγγεία. Μελέτη του 2017 στο Journal of Molecular Medicine ανέφερε ότι το BPC-157 αύξανε τον VEGFR2, έναν υποδοχέα που ωθεί την ανάπτυξη αγγείων, και ενεργοποιούσε τη σηματοδοτική οδό Akt-eNOS σε ενδοθηλιακά κύτταρα. Σε αρουραίους με μειωμένη αιμάτωση σε ένα πίσω άκρο, νέα αγγεία σχηματίζονταν ταχύτερα.
• Κύτταρα τενόντων. Το 2011, ερευνητές από την Ταϊβάν ανέφεραν στο Journal of Applied Physiology ότι οι ινοβλάστες τενόντων με BPC-157 αναπτύσσονταν ταχύτερα, άντεχαν καλύτερα το στρες και μετακινούνταν πιο γρήγορα, μέσω των πρωτεϊνών FAK και παξιλίνης.
• Μονοξείδιο του αζώτου. Η ομάδα του Ζάγκρεμπ δημοσίευσε πολλές εργασίες που υποδηλώνουν ότι το BPC-157 αλληλεπιδρά με το σύστημα του μονοξειδίου του αζώτου, το οποίο βοηθά στη ρύθμιση του αγγειακού τόνου και την προστασία των ιστών.
• Άλλα σήματα. Οι ανασκοπήσεις αναφέρουν επίσης επιδράσεις σε υποδοχείς αυξητικής ορμόνης, φλεγμονώδεις διαβιβαστές και τα συστήματα ντοπαμίνης και σεροτονίνης, συνήθως με βάση μεμονωμένες μελέτες.

Συνολικά, αυτές οι ιδέες περιγράφουν ένα μόριο που θα μπορούσε να υποστηρίζει την επούλωση μέσω καλύτερης αιμάτωσης και κυτταρικής κίνησης. Είναι υποθέσεις βασισμένες σε μελέτες σε ζώα και κύτταρα, όχι αποδεδειγμένα γεγονότα για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Βασικά σημεία

• Το BPC-157 είναι συνθετικό τμήμα 15 αμινοξέων από μια μεγαλύτερη πρωτεΐνη του γαστρικού υγρού.
• Σε αρουραίους και σκύλους εξαφανίζεται από το αίμα σε λιγότερο από μισή ώρα.
• Οι προτεινόμενοι μηχανισμοί αφορούν ανάπτυξη αγγείων, μετανάστευση κυττάρων και μονοξείδιο του αζώτου.
• Όλα αυτά προέρχονται από προκλινική έρευνα· δεδομένα σε ανθρώπους σχεδόν δεν υπάρχουν.